वाटिका

सदानन्द अभागी

विश्व रङ्गमञ्चमा
यो हो सुन्दर वाटिका
सुवासै सुवासले पूर्णता
प्राकृतिक सुन्दरताले
बनाएको परिपूर्णता

सगरमाथा तिम्रो ताज
वीरपुर्खाको रुधिर–सिर्जना
सयौं थुँगा पूmलका फक्रन
सार्वभौम फैलावट
मेचीदेखि महाकाली
हज्जारौं तिम्रा पीयूष–धारा
सयौं थुँगा पूmलले पान

मेरी प्यारी बाटिका
तिम्रा एक एक कोपिला
 विश्ववीर कहलाए
तिम्रा हरेक पत्रदल
खुकुरी बनेर तेर्सिए
रिपूको गर्दन छिनाए
तिमी जहिले पनि
सुरक्षित बाँची रहेऊ

मेरी प्यारी वाटिका
 तिम्रा मालीहरू
आज कता कता
 तिमीलाई मलजल गरी
दर्विली बनाउनुको सट्टा
तिम्रा जराक्षेत्रहरू
विदेशी व्वाँसाहरूले
कोतरी रहँदा पनि
मूक दर्शक भएर हेरिरहन्छन्
हिजोका जस्तो न वीरता नै छ
न प्रतिकार गर्ने  सहास नै छ  
न कुटनीतिक वार्ता गर्ने क्षमता नै छ

 मेरी ःप्यारी वाटिका
तिम्रा मालीहरू
आपसमा लड्दछन्
अरूलाई लडाउँछन्
एकले अर्कालाई हिलो छेप्छन् ।
आपूm भने पानी माथिको ओवानो बन्छन् ।

मेरी प्यारी वाटिका
 नैतिकताले ठाउँ छाडेपछि
मानवतावाद विलाएपछि
भ्रष्टचारको महल ठडिएपछि
राष्ट्रियता कसरी सवल बन्छ ?

मेरी प्यारी वाटिका अब
एउटा यस्तो सपुतको जन्म देऊ
राष्ट्र, राष्ट्रियतामा सवल बनोस्
मानवताको पूजारी बनोस्
 नैतिकताको धरोहर हवस्
नैतिकताको धरोहर हवस्