December 18, 2020

गजल

भो नचस्काऊ धेरै
चस्काएर झस्काएर यो छातीलाई न छाड भो
बाँस–जरे झुसे दाह्री यो गालामा न गाड भो
यो जीवनको सारा रस चुस्नसम्म चुसिसक्यौ
छोक्रा पा¥यौ अनि छाडयौ अब वन नफाँड भो
राताराता गालाजति रसहीन बनिसके
अब के नै पाउँछौ र यो शरीरलाई नताड भो
चुस्त चुस्त वक्षस्थल झोली झ्याम्टे भई सके
सर्वाङ्ग प्रस्तुत गर्न यो चोलीलाई नकाड भो
आजीवन तिम्रै खातिर समर्पित भएकी थे
के पाएनौ र अन्त्यै स¥यौ अरूलाई न भाँड भो
२०६५ ÷१२÷१
सोपान
मौका आउँछ पर्खिदैन भ्mयाप्पै आज अहिले बसौँ
शक्ति भए यो शरीरलाई अँगालोमा खुबैकसौंँ
गर्छु भन्ने कर्मजति गरिहाले बेसै होला
कर्मकाण्ड सकेपछि मन्दिरमा अनि पसौँ
निष्कामीको काया कर्म अधुरो नै बनिबस्छं
नैराश्यले ढाकेपछि अनि भन्छ खरानी घसौंँ
कचौरामा हेर्छु प्रिया मादकताले भरिएको
तुलतुले मन भन्छ तिमीलाई खुबै डसौँ
उच्चाइको महलमा भावना छ ज्योति बाल्ने
सोपान चढ्ने मन भर्यो खस्न परे दुबै खसौंँ
२०६५÷११÷३०
स्वार्थपूर्ति
राजनीतिले ठाउँ छोड्यो डाकाधारी उठे
आतङ्कको बन्दुक समार्ई भुट्नसम्म भुटे
गणतन्त्र आईसक्यो कागजमा मात्र
अनुभूति दिने जति षडयन्त्रमा जुटे
शक्ति प्रदर्शन गर्ने जति राजनीतिक दल
यथार्थता कताकता एक अर्कालाई कुटे
मीठा मीठा चिप्ला चिप्ला भाषण नै गरी
सोझा साझा जनतालाई लुट्नसम्म लुटे
दलगत स्वार्थ पूर्ति गर्न नपाउँदा
आफै ठूलो शक्ति भन्ने दलसमेत फुटे
२०६५÷१२÷१२
नेता
संसारमा नोट कोट र भोट
यिनले निम्त्याउँछन् बिस्फोट
सबै लाग्ने नोट कमाउन
हो नोटले निम्त्याउँछ चोट
यी नेताजीको तबै खुशी हुन्छन्
चुनाऊ जित्ने पुग्छन् नोट
उजुरी पर्ने अदालतमा
वहस गर्छ ती कालाकोट
बदनामी हुन्छन् आसेपासे
नेता खाने मख्खन् लेपी रोट

No comments:

Post a Comment